Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Έθιμα της Πρωτοχρονιάς







Την Πρωτοχρονιά σπάνε ρόδι και αφήνουν τα σπόρια του να χυθούν στο πάτωμα για αφθονία.
Άλλοι κρεμάνε μία αγριοκρεμμύδα στην πόρτα τους, συμβολίζοντας την αθανασία, γιατί βλασταίνει και μέσα στην καρδιά του χειμώνα.
Κατά την παράδοση ο Μέγας Αλέξαντρος έριξε πίσω του το αθάνατο νερό, που πήγε κι έπεσε πάνω σε μία αγριοκρεμμυδιά, που από τότε την έκανε αθάνατη.


Επίσης, γνωστό και ευρύτερα διαδεδομένο είναι το έθιμο του ποδαρικού. Τα φύλλα και τα κλαδιά του στολισμένου δέντρου τα ρίχνουν στη φωτιά του τζακιού. Ο κρότος τους συμβολίζει την υγεία των ενοίκων του σπιτιού. Όσο πιο πολύς, τόσο πιο καλά. Όσο πιο πολύ σκάνε τα ξύλα, τόσο σκάνε τα κακά μάτια που εποφθαλμιούν τους ενοίκους.


Φτιάχνουν γλυκά όπως τα μελομακάρονα και κουραμπιέδες, γιατί πρακτικά ήταν τα μόνα που μπορούσαν να φτιάξουν τον παλιό καιρό όλοι οι άνθρωποι, αφού η ζάχαρη ήταν είδος πολυτελείας και είχαν μόνο πετιμέζι και αλεύρι.


Πρόκειται για τα λεγόμενα διαβατήρια έθιμα, ποδαρικό, πρόκληση της τύχης, ευχές, κέρματα στη βασιλόπιτα κα.
Οι Ρωμαίοι εκλέγανε τους υπάτους τους και ο λαός συνήθιζε να κάμει δώρα στους άρχοντες.


 Στην Αγγλία έως το 1800, έπαιζαν τον Δράκοντα. Σε ένα δοχείο με κονιάκ έριχναν σταφίδες και του έβαζαν φωτιά. Μετά ο καθένας προσπαθούσε να αρπάξει όσο πιο πολλές σταφίδες μπορούσε, χωρίς βέβαια να κινδυνεύσει να πάθει εγκαύματα. 
Γι 'αυτό έπρεπε ταχύτατα να τη βάλει στο στόμα του και να σφραγίσει κιόλας για να σβήσει τη φλόγα.

Την Πρωτοχρονιά οι Εβραίοι δεν τη γιόρταζαν ως χαρούμενη ημέρα, αλλά ως μελαγχολική, γιατί δεν τη βλέπουν σαν την ημέρα που φέρνουν ένα νέο έτος, αλλά σαν την ημέρα πού μας αφαίρεσε ανεπιστρεπτί ένα έτος από τη ζωή μας.
Πρόκειται για το γνωστό ψυχολογικό δίλημμα του μπουκαλιού, που είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο.


Οι Θιβετιανοί μοναχοί φτιάχνουν γλυπτά από βούτυρο του γιάκ, στα οποία δίνουν τη μορφή προσφιλών προσώπων ή αντικειμένων. Πάνω σε αυτά βάζουν κεριά επίσης από βούτυρο και το όλο πρωτοχρονιάτικο δημιούργημα παίρνει μία ιδιαίτερη φωτεινότητα.


Την 1η Ιανουαρίου, υπήρχε η περσική γιορτή των Καλάνδων, κατά την οποία συνήθιζαν την ανταλλαγή δώρων, τις μεταμφιέσεις και τις περιπλανήσεις των παιδιών στους δρόμους, να τραγουδούν ευχετήρια τραγούδια , τα κάλανδα.


Η γιορτή αυτή υιοθετήθηκε από την Χριστιανική Εκκλησία, όταν πια είδε ότι δεν μπόρεσε να περάσει ως πρώτη ημέρα του έτους την 25η Δεκεμβρίου.


Γεώργιος Λεκάκης, Τάματα και Αναθήματα



Συν - εκμετάλλευση της μαλθακότητας μας







Η τουρκική ρητορική για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου το τελευταίο διάστημα πράγματι ξαφνιάζει. Μόλις το περασμένο Σάββατο, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμετ Νταβούτογλου δήλωσε από τη Νέα Υόρκη, ότι η Τουρκία ήδη κάνει «μπίζνες» στο Αιγαίο, ενώ προ εβδομάδος, έτερος σημαντικός Τούρκος υπουργός, ο Εγκεμέν Μπαγίς, μίλησε ανοικτά για....
συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και μάλιστα 50 – 50 από Ελλάδα και Τουρκία.

πηγή: Εφημερίδα της Δημοκρατίας


Από μία κυβέρνηση και γενικά ένα τόσο υποτελή πολιτικό κατεστημένο δε θα περιμέναμε τίποτα λιγότερο.
Με το πρόσχημα του αδύναμου και το φόβο του ισχυρότερου γείτονα περνούν στις συνειδήσεις μας το ¨δίκαιο¨ μοίρασμα του Αιγαίου.
Ξεχνούν όμως ότι εκεί που η λογική των αριθμών ήθελε τους Έλληνες υποταγμένους, η αγωνιστικότητά τους πάντα ανέτρεπε τα προγνωστικά.
Το Αιγαίο μπορεί να ανήκει στα ψάρια του, πρώτιστα όμως ανήκει εδώ και χιλιάδες χρόνια στους Έλληνες.


Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

Η ελεύθερη βούληση κατά τον μέγιστο Επίκουρο







Το θέμα της ύπαρξης ή μη ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου, είναι αρκετά παλαιό και ανέκυψε επιστημονικά στην αρχαία Ελλάδα, όταν ο Δημόκριτος διατύπωσε και ανέπτυξε τις φυσικές του θεωρίες , από τις απλούστερες φυσικές του έννοιες μέχρι την ατομική θεωρία, με το δάσκαλο του Λεύκιππο.


Επίσης η ειμαρμένη ή μοίρα αν και απασχόλησε τους ανθρώπους παλαιότερα, πήρε επιστημονική έκφραση με τις θεωρίες του φυσικού επιστήμονα.

Ο Επίκουρος όμως, πρωτοδιατύπωσε μία φιλοσοφική ιδέα και θεωρία με τη χρήση της απόκλισης, από την ευθεία πτωτική γραμμή του Δημόκριτου, αποδεικνύοντας τη μεγαλοφυΐα του.

"Το κάθε σώμα και άτομο υποστήριξε , μπορεί κατά την κάθοδο του, να αποκλίνει, έστω ελάχιστα και αυτή η παρέκκλιση, από τη κάθετο γραμμή, δημιουργεί αυτονομία και ελευθερία, η οποία επεκτεινόμενη στις ανθρώπινες πράξεις, δημιουργεί τη βούληση του."


 Στην αρχαιότητα αν και η θεωρία του αυτή πολεμήθηκε σκληρότατα, ιδιαίτερα από τον Κικέρωνα, η σύγχρονη φυσική ήρθε να επιβεβαιώσει τον μέγιστο Έλληνα φιλόσοφο  2.500 χρόνια μετά.



Ό,τι μπορώ









Για αυτά που μπορώ να κάνω, θα προσπαθήσω.
Για αυτά που δε μπορώ να κάνω, θα προσευχηθώ.


For  these i can do, i will try.
For these i can´t do i will pray.

Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Ĉu vi parolas Esperanton?..








Esperanto είναι μία διεθνής τεχνητή γλώσσα, κατασκευάστηκε το 1887 από τον εβραίο γιατρό Λουδοβίκο Λάζαρο Ζαμένχοφ, τον λεγόμενο Δόκτορα Εσπεράντο,προκειμένου να προωθήσει την αρμονία μεταξύ ανθρώπων από διαφορετικές χώρες.  
Παρά τις όποιες προσπάθειες να προταθεί ως μία ουδέτερη, βοηθητική διεθνής γλώσσα πάνω στην οποία όλοι οι λαοί θα μπορούσαν να χτίσουν έναν κόσμο πιο ειρηνικό, χωρίς το γλωσσικό επεκτατισμό, η Esperanto δεν υπήρξε ποτέ επίσημη γλώσσα σε καμία αναγνωρισμένη χώρα.


Bασίζεται κυρίως στο συντακτικό υλικό των λατινογενών γλωσσών. Χρησιμοποιεί το λατινικό αλφάβητο και έχει φωνητική προφορά, ενώ όλες οι λέξεις τονίζονται στην παραλήγουσα.


Είναι εύκολη, με γραμματική που περιλαμβάνει 16 κύριους κανόνες. Η εκμάθησή της είναι δυνατή μετά από σπουδή 12-18 μηνών, σε εβδομαδιαία μαθήματα της μιάμισης ώρας. θεωρείται απλή, προσιτή σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως ηλικίας και μόρφωσης, πλήρης και εκφραστική, όσο όλες οι γλώσσες του κόσμου, με πλούσια πρωτότυπη και μεταφρασμένη λογοτεχνία.


Η Εσπεράντο γράφεται με μία ελαφρώς διαφορετική εκδοχή του Λατινικού αλφαβήτου, περιλαμβάνοντας έξι γράμματα με διακριτικά: ĉ, ĝ, ĥ, ĵ, ŝ (με περισπωμένη) και ŭ (με βραχεία).
Το αλφάβητο αυτό δεν περιλαμβάνει τα γράμματα q, w, x, ή y, εκτός από τις περιπτώσεις που έχουμε μη ενσωματωμένα ξενικά ονόματα.
Το 28-γραμμάτων αλφάβητο είναι: a b c ĉ d e f g ĝ h ĥ i j ĵ k l m n o p r s ŝ t u ŭ v z


H Εσπεράντο έχει 22 σύμφωνα, 5 φωνήεντα και 2 ημιφωνήεντα που συνδυάζονται με τα φωνήεντα για να σχηματίσουν 6 διφθόγγους. (Το σύμφωνο [j] και το ημιφωνήεν [i
̯] γράφονται και τα δύο με το γράμμα j.)

Η τονικότητα δεν χρησιμοποιείται για την διάκριση της σημασίας των λέξεων. Ο τόνος μπαίνει πάντα στο φωνήεν της παραλήγουσας σε πλήρεις λέξεις της Εσπεράντο εκτός και αν το τελικό φωνήεν o έχει υποστεί έκθλιψη, πρακτική που ακολουθείται κυρίως στην ποίηση.
Για παράδειγμα η λέξη familio "οικογένεια" είναι [fa.mi.ˈli.o], με τον τόνο στο i, αλλά όταν η λέξη χρησιμοποιείται χωρίς το τελικό o (famili), ο τόνος παραμένει στο i: [fa.mi.ˈli].


Πολύτιμη πηγή ζωής







Το νερό, (ύδωρ) είναι μία πολύ διαδεδομένη χημική ουσία που είναι απαραίτητη σε όλες τις γνωστές μορφές ζωής στον πλανήτη μας.
Οι άνθρωποι και τα ζώα έχουν στο σώμα τους 60-70% νερό. Το νερό αποτελείται από υδρογόνο και οξυγόνο.


Κάθε κύτταρο του οργανισμού μας αποτελείται σε μεγάλο ποσοστό από νερό. Συνολικά τα 2/3 του σώματος μας είναι νερό.
Το νερό στο αίμα μεταφέρει τα θρεπτικά συστατικά στους ιστούς και απομακρύνει τις άχρηστες ουσίες,
βοηθά ακόμη στην πέψη της τροφής όπως και στην καλή λειτουργία όλων των οργάνων του σώματος.










 Είναι απαραίτητο στη διατροφή μας, αν και δεν έχει θρεπτική αξία γιατί κάνει δυνατή την απορρόφηση των λοιπών θρεπτικών υλών. 
Όλες οι χημικές λειτουργίες και ο μεταβολισμός στον οργανισμό γίνονται σε υδάτινο περιβάλλον.
Συντελεί στη διατήρηση της φυσιολογικής θερμοκρασίας του σώματος.
Είναι απαραίτητο για να αντικαταστήσει τις απώλειες υγρών του σώματος μέσω του δέρματος, των πνευμόνων, ούρων, κοπράνων και δακρύων.



Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

Το μυθικό αστέρι





Πάγια τακτική των βασιλιάδων της ανατολής ήταν να ταυτίσουν τη γέννηση τους με την εμφάνιση κάποιου άστρου.
Χωρίς αυτή δε θεωρούσαν ότι η ζωή τους θα είναι ευτυχισμένη και τυχερή.


Ένα αστέρι σηματοδότησε τη γέννηση του Ιησού.
Το μυθικό αστέρι, παραδίδει, μόνο ο Ματθαίος


"ο δ κούσαντες το βασιλέως πορεύθησαν κα δο στήρ ν εδον ν τ νατολ. προγεν ατούς, ως λθν στάθη πάνω ο ν τ παιδίον.Ιδόντες δ τν στέρα χάρησαν χαρν μεγάλην σφόδρα "


Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Η ιστορία του Χριστουγεννιάτικου δέντρου









Αρχαίο ελληνικό έθιμο της διονυσιακής λατρείας, παράδειγμα ενός τέτοιου δέντρου το ιερό δέντρο των Μινωιτών και η ειρεσιώνη, ένα κλαδί αειθαλούς δέντρου, όπως το πουρνάρι ή την ελιά, που οι αρχαίοι στόλιζαν με φρούτα εποχής και κυρίως με καρύδια, μπάλες και κορδέλες και ήταν το σύμβολο της ωραίας ζωής που θάλλει. 

Από αυτό το στολισμένο δέντρο οι ένοικοι του σπιτιού έπαιρναν τη ζωτικότητα και τη δροσιά του.
Ιερά δέντρα υπήρχαν παντού στην Ελλάδα, όπως στην ιερά φηγό της Δωδώνης, τη δάφνη του Απόλλωνος στους Δελφούς, την αγριελιά του Ηρακλέους στην Ηλεία. τα μήλα των Εσπερίδων.


Ο Πλάτων περιγράφει τον άνθρωπο σαν δένδρο με ρίζες στον ουρανό και τα κλαδιά απλωμένα στη γη.


 Οι Βουδιστές είχαν παρόμοια δέντρα στις γιορτές των νεκρών, οι Λάπωνες επίσης πρόσφεραν θυσία στο θεό της βλάστησης , πράσινα στεφάνια κρεμάγανε και οι Ρωμαίοι έξω από τα σπίτια τους, συνήθεια η οποία πέρασε και στο Βυζάντιο.
Οι Τεύτονες είχαν το έλατο του Βόντεν, συμβολίζοντας τον Ήλιο και τη Σελήνη.


Η Χριστιανική παράδοση τοποθετεί στο μέσο του παραδείσου το Δέντρο της Ζωής και το Δέντρο της Γνώσης του καλού και του κακού, από το οποίο προκύπτουν τα θαυματουργά φυτά που ανασταίνουν νεκρούς και θεραπεύουν αρρώστους.


 Οι Ισλαμιστές μιλούν για το Δέντρο της ευτυχίας, οι ρίζες του είναι στον τελευταίο, τον ύψιστο ουρανό, ενώ τα κλαδιά του απλώνονται σε όλη τη γη.


Στα σύγχρονα χρόνια το βρίσκουμε ως έθιμο να ξεκινάει γύρω στο 1600 από τη Γερμανία και, τους ξυλοκόπους που τιμούσαν το έλατο, ιερό δέντρο της θεάς Χέρτα.
Γερμανικός μύθος του Μεσαίωνα μιλά για ένα δέντρο με ρίζες στην Κόλαση και κορυφή στο θρόνο του Θεού, τα κλαδιά του οποίου περιβάλλουν όλο τον κόσμο.
Ξεκινούν να το στολίζουν από τη γιορτή του Αγίου Νικολάου. Μετά το βλέπουμε να περνάει στην Αυστροουγγαρία, το Παρίσι με τη Δούκισσα Αυρήλια, τις Βρυξέλλες με τον Λεοπόλδο Α΄, την Αγγλία με τον Αλβέρτο.


Στην Ελλάδα έρχεται με τον Όθωνα και την Αμαλία, το 1833, που το στόλισαν στα ανάκτορα.
Ο φιλικός Παπαρρηγόπουλος, που είχε ζήσει στη Μόσχα, στολίζει δέντρο στο αρχοντικό του στην Πλάκα.
Οι καλεσμένοι του στέκουν έκπληκτοι μπροστά στο νέο θέαμα των Χριστουγέννων, μεταξύ των οποίων και ο στρατηγός Μακρυγιάννης.
Ως διαδεδομένο λαϊκό έθιμο το βρίσκουμε στην Ελλάδα μόλις μετά το 1940.

Το δέντρο αυτό συμβολίζει τη Γέννηση και την Αναγέννηση, το σεβασμό στη ζωή, κάθε λυχνία του συμβολίζει και μία ψυχή.
Τα φωτάκια που αναβοσβήνουν μιλούν στο υποσυνείδητο μας για ένα άλλο φως που υπάρχει.
Τα όμορφα στολίδια στα κλαδιά του συμβολίζουν τα δώρα και το κάλλος του σύμπαντος.




Τα γενέθλια του Ιησού






Η 25η Δεκεμβρίου επιλέχθηκε ως ημέρα γεννήσεως του Χριστού από την Εκκλησία (πάπα Ιούλιο Α΄, το 345) στη Β' Οικουμενική Σύνοδο.

 Ήταν μία κίνηση επιβεβλημένη ούτως ώστε να εξαλειφθεί ο παγανιστικός εορτασμός του χειμερινού ηλιοστασίου και ο ειδωλολατρικός συμβολισμός του, για να αντικατασταθεί από το Χριστιανικό που έως τότε εορταζόταν την 6η Ιανουαρίου.

Τα Χριστούγεννα γιορτάστηκαν για πρώτη φορά επί Βυζαντίου, το 378.

Το 1752 με την αλλαγή του Ιουλιανού ημερολογίου στο Γρηγοριανό, αφαιρέθηκαν 11 ημέρες.

 Παντού συμβολίζουν τη νίκη του φωτός επί του σκοταδιού, αφού η μέρα μεγαλώνει και στην Ελλάδα, ο λαός μας λέει Χριστός γεννάται, ώρα γεννάται.



Οι ελληνίδες ημέρες










Οι ονομασίες των ημερών από τους Έλληνες της κλασικής εποχής για πλήρη μήνα είχαν ως εξής:

1η Πλήρης ισταμένου
2α Δευτέρα ισταμένου
3η Τρίτη ισταμένου
.
.
.
11η Πρώτη μεσούντος
12η Δευτέρα μεσούντος
13η Τρίτη μεσούντος
.
.
.
21η Δεκάτη φθίνοντος
22α Ενάτη φθίνοντος
23η όγδοη φθίνοντος
.
.

.
30η Ένη και νέα








Οι πρώτοι χριστιανοί θεωρούσαν όλο το χρόνο αγιασμένο σε μία γιορτή, στη δόξα του Θεού.
Στην αρχή ορίσθηκαν ημέρες για να φέρουν στη μνήμη γεγονότα από τη ζωή του Χριστού, τα Θεοφάνεια, τα Χριστούγεννα, η Πεντηκοστή, η Ανάληψη, η εβδομαδιαία γιορτή της Κυριακής, όπως η Ανάσταση, που αντικατέστησε την ιουδαϊκή του Σαββάτου, η ετήσια της Λαμπρής, που αντικατέστησε το νομικό εβραϊκό Πάσχα κλπ.
Σε αυτές προστέθηκαν και οι θεομητορικές γιορτές της Παναγίας και των αγίων μαρτύρων, πατέρων, ιεραρχών, κλπ πού ονομάστηκαν δεσποτικές.


Ο Μέγας Κωνσταντίνος καθόρισε την αργία στις γιορτές. Με την καθιέρωση του χριστιανισμού εορτολογίου κάθε ημέρα είναι αφιερωμένη και σε ένα άγιο.
Ο ετήσιος κύκλος των εκκλησιαστικών γιορτών κάθε Εκκλησίας, υπάρχει σε βυζαντινό, κωνσταντινοπολίτικο, ρωμαϊκό, ιεροσολυμιτικό, κοπτικό, αρμένικο κ.α.

Αρχή και βάση του χριστιανικού εορτολογίου αποτέλεσε η γιορτή της Λαμπρής. Το ζήτημα έλυσε οριστικά η Α' Οικουμενική Σύνοδος (325)



Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

Άγιος Νικόλαος, ο Άη Βασίλης








Στη Γερμανία τα δώρα που φέρνει σε εμάς ο
Άγιος Βασίλης τα φέρνει ο Άγιος Νικόλαος ( > Νικόλαος > Κλαούς ). 

Στη νότια τον λένε Κνέχτ Ρούπρεχτ ή Κράμπους, στη ΒΔ Γερμανία τον λένε Πέλζεμποκ,  στον Ρήνο τον αποκαλούν Χανς Μουφ, ενώ στην Αυστρία, ο σεντ Νίκλας (> Άγιος Νικόλαος ) σηματοδοτεί την έναρξη των γιορτών των Χριστουγέννων.
Ζητά από τα παιδιά ένα κατάλογο με τις καλές και τις κακές πράξεις που έκαναν όλη τη χρονιά. Για τα καλά παιδιά έχει γλυκά και παιχνίδια. 

Στην Ολλανδία, επίσης ο σίντερ Κλάους (άγιος Νικόλαος) φέρνει τα δώρα, ταξιδεύοντας με ένα καράβι, από τη Μαυριτανία και έχει για ακόλουθo και βοηθό του ένα Μαυριτανό, τον Μαύρο Πέτρο.

Μαζί με τα δώρα που μοιράζει, χαρίζει στους γονείς και μία βέργα, προς συμμόρφωση των άτακτων παιδιών.




Στη Φιλανδία είναι ο σεντ Νίκλας, που άφησε ως δώρα  χρυσά νομίσματα στις κάλτσες τριών φτωχών κοριτσιών, για να φτιάξουν την προίκα τους. Οι κοπέλες είχαν κρεμάσει τις βρεγμένες κάλτσες τους πάνω από ένα αναμμένο τζάκι για να στεγνώσουν κι αποκοιμήθηκαν.


Ο σάντα Κλός έρχεται στην Καλιφόρνια, στη Χαβάη και, στις παραλίες της Αυστραλίας.





Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Τα Τρίκαλα στα λευκά !









Αυτήν την εικόνα αντικρίσαμε όλοι, με το πρώτο φως της ημέρας. 
Ένα μαγευτικό λευκό πέπλο πάνω από την όμορφη μας πόλη.
Η χιονόπτωση άρχισε λίγες ώρες μετά τα μεσάνυχτα και, διήρκεσε μέχρι το πρωί.









Τα συνεργεία των αρμόδιων για τον εκχιονισμό υπηρεσιών έσπευσαν να ελευθερώσουν τους δρόμους, ενώ τα σχολεία με απόφαση του Νομάρχη, θα παραμείνουν κλειστά για την αποφυγή ατυχημάτων.





Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Σκί στο Περτούλι !







Το γραφικό Περτούλι και το χιονοδρομικό του κέντρο, βρίσκεται 40 χλμ από τα Τρίκαλα, σε υψόμετρο 1.090, σε έναν επίγειο παράδεισο.


Σκαρφαλωμένο στον Κόζιακα, το Περτούλι είναι η ανακάλυψη του Έλληνα τουρίστα. Φύση παρθένα και αγνή, γοητεύει και αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις. Και χιόνι θα βρείτε και διαδρομές μπορείτε να κάνετε.






Αν είστε από τους ήρεμους του σκί, το Περτούλι σας έρχεται γάντι. Οι πίστες είναι μέτριας δυσκολίας, ιδανικές για αυτούς που κάνουν τα πρώτα τους βήματα.
Το χιονοδρομικό κέντρο αποτελείται από τρεις πίστες και τρεις αναβατήρες.


Μία πίστα κόκκινη μήκους 1,500μ., μία μπλε μήκους 400μ. και μία πράσινη εκπαιδευτική μήκους 80μ.
Επίσης υπάρχει ένας εναέριος διθέσιος αναβατήρας μήκους 1,170μ, ένας συρόμενος μήκους 350μ και ένα μπέιμπι λίφτ μήκους 60μ.




Υπάρχουν τρία σαλέ, ενώ κατά τη
διάρκεια λειτουργίας του χιονοδρομικού διεξάγονται βραδιές νυχτερινού σκι.


Υπάρχει μεγάλος και άνετος χώρος πάρκινγκ στη βάση του χιονοδρομικού και η πρόσβαση είναι ασφαλής και άνετη χωρίς τη χρήση αντιολισθητικών αλυσίδων.
Αν ο καιρός το επιτρέπει, μπορείτε να δοκιμάσετε τον εαυτό σας στην ιππασία, ποδηλασία, ορειβασία, τοξοβολία





Η φτωχή μας Ελλάδα, που όμως είναι πάμπλουτη


http://gdailynews.wordpress.com/2010/11/24/ξερει-κανεισ-αραγε-την-συμβαση-cooper/





Υπάρχει μια σύμβαση η οποία λήγει φέτος. Σύμβαση αρκούντως σοβαρή που δείχνει ότι αυτή η χώρα από την δουλεία δεν έφυγε ποτέ! Γιατί μα γιατί λείπουν οι Έλληνες πολιτικοί;
Η σύμβαση λέγεται COOPER!

Ο μακαρίτης ο Μπάτσης στο βιβλίο που ειχε γραψει το 1947 με τιτλο “Η βαρειά βιομηχανια στην Ελλαδα”, αποκάλυψε την υπαρξη της λεγόμενης “συμβασης cooper”, υπεγραφη το 1940 και ληγει το 2010 και ειμαι περιεργος να δω αν οι ξεφτιλισμενοι οι πολιτικάντηδες θα την ανανεώσουν!

Υπαρχει στο υπουργειο βιομηχανίας και παραδιδεται σαν “ιερο κειμενο” απο υπουργο σε υπουργο, βασει της οποιας τα λεγομενα “στρατηγικα ορυκτα” της Ελλαδας καθως και ο υδατινος μας πλουτος, τιθενται υπο την αιγιδα ενος Αμερικανικου consortium εταιρειων! Το αποτελεσμα αυτης της αποκαλυψης ηταν να τουφεκιστει ο Μπάτσης μαζι με τον Μπελογιαννη το 1952!

Η συνέχεια του άρθρου εδώ:

http://gdailynews.wordpress.com/2010/11/24/ξερει-κανεισ-αραγε-την-συμβαση-cooper/

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

Το νησί της Αφροδίτης






Το ελληνικό, όμορφο και πολυβασανισμένο νησί της Α. Μεσογείου, με την αρχαιότατη ελληνική ιστορία, με τον ελληνικό χαρακτήρα και τον πολιτισμό, με τους Έλληνες στη μέγιστη πλειοψηφεία κατοίκους της είναι σήμερα ανεξάρτητη δημοκρατία.
Το όνομα της επικράτησε από την Ομηρική εποχή, όμως της έχουν δοθεί και άλλα όπως Κύπρις, Αφία, Μακαρία, Αμαθουσία, Κρίπτος, Οφιούσα. Το όνομα της ίσως προήλθε από το μικρό φύτο κύπρος, που αφθονεί στο νησί και χρησίμευε άλλοτε για την παρασκευή βαφικής ουσίας.
Είναι το τρίτο σε έκταση μετά τη Σικελία και τη Σαρδηνία νησί της Μεσογείου, 9.282 τ. χλμ. Η ιστορία της συνδέεται σε όλες τις εποχές με την ιστορία της Ελλάδας. Αρχίζει 5.000 χρόνια π.Χ με ευρήματα πρωτονεολιθικής και νεολιθικής εποχής αλλά και της εποχής του μετάλλου.





Οι πρώτοι κάτοικοι ήρθαν από τη Μικρά Ασία, βρήκαν στο νησί απέραντα δάση, ξυλεία και χαλκό. Αγάλματα και άλλα ευρήματα της αρχαίας εποχής μαρτυρούν ότι οι Κύπριοι είχαν τους ίδιους θεούς που είχαν και οι άλλοι Έλληνες. Ιδιαίτερα λάτρευαν την θεά Αφροδίτη, που ο μύθος αναφέρει ότι μετά τη γέννηση της ο άνεμος την έφερε στις ακτές του νησιού.
Ο Ευαγόρας υπήρξε ο μεγαλύτερος άνδρας στην ιστορία της Κύπρου, ο οποίος το 410 π.Χ απελευθέρωσε τη νήσο από τους Πέρσες. Προόδευσε τα γράμματα και τις τέχνες, οχύρωσε την πόλη, έφτιαξε λιμάνια και ανέπτυξε τις σχέσεις με την υπόλοιπη Ελλάδα. Πολλοί ΑΘηναίοι ρήτορες, ποιητές, μουσικοί, γιατροί ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο. Η πόλη Σαλαμίνα έγινε το μεγαλύτερο πολιτικό κέντρο. Μεγάλη ακμή γνώρισε η νήσος στα χρόνια των Πτολεμαίων.




Σπουδαίοι ποιητές, ιστορικοί, γιατροί και φιλόσοφοι κατάγονται από τη νήσο της Κύπρου όπως οι Κλέωνας, Ερμίας, Ηγήσανδρος, Αλέξαντρος, Διαγώρας, Απολλόδωρος.
Το 56 π.Χ την κατέλαβαν οι Ρωμαίοι, ενώ τον Χριστιανισμό κήρυξε στο νησί ο απόστολος Παύλος και ο Βαρνάβας.
Έπειτα άρχισαν τις επιδρομές οι Άραβες, οι Φράγκοι, οι Βενετοί και πολύ αργότερα οι Τούρκοι, οι οποίοι το 1878 παραχώρησαν το νησί στους Άγγλους με δικαίωμα να εισπράξουν φόρο. Το 1914 οι Άγγλοι την προσάρτησαν και το 1925 την κάνουν αποικία τους. Το 1931 ο ελληνικός πληθυσμός ξεθηκώθηκε ζητώντας την ένωση της νήσου αλλά το κίνημα πνίγηκε στο αίμα. Από το 1946 άρχισε νέα απελευθερωτιή κίνηση, πού από το 1955 πήρε πολεμική μορφή. Πολλοί φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν ή απαγχονίστηκαν μαρτυρικά.
Τον Φεβρουάριο του 1959, με τις συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου η Κύπρος αναγνωρίζεται ανεξάρτητη δημοκρατία.






Όλα αυτά μέχρι της 20 Ιουλίου του 1974 όπου 40 χιλιάδες Τούρκοι εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Τετρακόσια τέσσερα χρόνια μετά την οθωμανική εισβολή, η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εισβολή. Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων.
Η ελληνική ψυχή των γενναίων Κυπρίων έμεινε αμόλυντη και αδάμαστη μέσα από τους αιώνες, ανάμεσα σε τόσους εισβολείς.
Έτσι την τραγούδησε ο Παλαμάς στους στίχους του.


Στην Κύπρο την αέρινη, στη Μακαρία γή, στ' ωραίο πολύπαθο κορμίη αγνή δεν έσβυσε και ζει και ζει και ζει..