Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2010

Το νερό της θάλασσας





Πρώτος ο Ιπποκράτης ανακάλυψε τον 5ο αιώνα π.Χ τις ευεργετικές ιδιότητες του θαλασσινού νερού.
Το 1897 ο Γάλλος βιολόγος Rene Quinton τεκμηρίωσε τις θεραπευτικές ιδιότητες του θαλασσινού νερού και την περιεκτικότητα του σε ιχνοστοιχεία.
Μάλιστα διαπίστωσε και την ομοιότητα στη σύνθεση του θαλασσινού νερού και του πλάσματος του αίματος του ανθρώπινου οργανισμού.


Το νερό της θάλασσας περιέχει, χλωριούχο νάτριο, δρα κατά της υπερέκκρισης των βλεννογόνων και ειδικά του αναπνευστικού.
Άλατα μαγνησίου, τα οποία επενεργούν καταπραϋντικά στα νευρικά κέντρα και αντισπαστικά στις λείες μυϊκές ίνες του αναπνευστικού.
Ιώδιο, που έχει αντισκληρωτική, αντιαλλεργική και αποξηραντική ενέργεια.


Εκτός από νάτριο, κάλιο, μαγνήσιο και ασβέστιο, περιέχει πολλά άλλα ιχνοστοιχεία και μέταλλα. Τα οποία ενισχύουν το μεταβολισμό μας, διεγείροντας τον με το ιώδιο που περιέχει. Διευκολύνει την αποτοξίνωση και την κυκλοφορία του αίματος, δυναμώνει την καρδιά και αυξάνει την αιμογλοβίνη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου