Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

Πνευματική λιακάδα..







Ο Γέρoντας Παΐσιος, από πολύ μικρός έδειξε την αγάπη και την προσήλωση του στον Θεό, φροντίζοντας καθημερινά για τον εξαγνισμό της ψυχής του.
Ήταν η προσωποποίηση της αγάπης, της υπομονής. Από τον Θεό δε ζητούσε τίποτα. Υπήρξε μία ψυχή χωρίς ίχνος πονηρού λογισμού, καλλιεργώντας μόνιμα ενάρετες σκέψεις.
Είχε μεγάλη ακρίβεια στα πνευματικά θέματα, ακόμη και στα πιο μικρά.
Με καθαρότητα στο νου, διέκρινε ποιά ήταν η λύση του προβλήματος, που ο Θεός ήθελε για τον καθένα..
 Ο καλός Χριστιανός δεν κάνει το καλό για κάποιο δικό του όφελος, το κάνει μόνο και μόνο, επειδή το αγαπά και το προτιμά από το κακό, συνήθιζε να λέει στους ανθρώπους που κατέκλυζαν το μικρό κελί του.
Υποδεχόταν πάντα με καλοσύνη τους πιστούς και άκουγε με προσοχή τα προβλήματα τους.
 Γρήγορα η φήμη του εξαπλώθηκε, η σεπτή μορφή του υπήρξε αντικείμενο θαυμασμού και φωτεινό παράδειγμα πίστης και αφοσίωσης στον Θεό και τον συνάνθρωπο.






Στις συνειδήσεις όλων, παραμένει ένας από τους νεότερους Αγίους που γνώρισε ο τόπος.
Το όνομα του έχει γραφτεί στις καρδιές, ως ο καλός ποιμένας, που πρόθυμα οδηγεί τους πιστούς από την άγνοια και το σκοτάδι, στο φως και την αγάπη.
Ως ο ευσεβής και ταπεινός Πατέρας, που με τη γλυκύτητα των λόγων, χάρισε ελπίδα σε όσους υποφέρουν, ένα στήριγμα και μία παρηγοριά στον αέναο αγώνα της ζωής ενάντια στο ψεύδος και τη δολιότητα που μας περιβάλλουν.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου