Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Όταν το παιδί φοβάται






Πηγές δημιουργίας αντιδράσεων φόβου στο παιδί μπορεί να είναι η άμεση εμπειρία, η τοποχρονική συνεξάρτηση (όταν ένα ουδέτερο ερέθισμα συνδέεται με ένα άλλο φοβικό ερέθισμα), η παρατήρηση, η μίμηση προτύπων και η μετατόπιση (όταν υπάρχει υποκατάσταση κάποιου άλλου φοβικού ερεθίσματος).


Οι παιδικοί φόβοι αντιμετωπίζονται με το διάλογο, την ανάλυση των φόβων, τη διαπίστωση κατά πόσο είναι πραγματικοί ή όχι, μέσω των ευκαιριών ώστε το παιδί να νοιώσει απόλυτα ασφαλές, να αποφασίσει και να επιλέγει μόνο του αν θα πλησιάσει το φοβικό αντικείμενο ή αν θα το αγνοήσει.



Αντιμετωπίζονται μέσα από τα παραδείγματα θάρρους, τις έμπρακτες αποδείξεις, την ενίσχυση του αυτοσυναισθήματος του, ενθαρρύνοντας την τάση για αυτάρκεια και αυτονομία.
Μέσα από τον έλεγχο των αδικαιολόγητων φόβων, καθώς οι φόβοι του παιδιού που είναι συγχρόνως και φόβοι των γονέων είναι πιο δύσκολο να εκριζωθούν.


Το αντίδοτο για τους παιδικούς φόβους είναι μία σταθερή και ζεστή οικογενειακή ατμόσφαιρα, όπου κυριαρχεί το πνεύμα της αποδοχής, της ασφάλειας, της προστασίας, της εμπιστοσύνης προς τους άλλους, ενώ συγχρόνως ενθαρρύνεται η απόκτηση αυτάρκειας και αυτονομίας



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου