Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

Το νησί της Αφροδίτης






Το ελληνικό, όμορφο και πολυβασανισμένο νησί της Α. Μεσογείου, με την αρχαιότατη ελληνική ιστορία, με τον ελληνικό χαρακτήρα και τον πολιτισμό, με τους Έλληνες στη μέγιστη πλειοψηφεία κατοίκους της είναι σήμερα ανεξάρτητη δημοκρατία.
Το όνομα της επικράτησε από την Ομηρική εποχή, όμως της έχουν δοθεί και άλλα όπως Κύπρις, Αφία, Μακαρία, Αμαθουσία, Κρίπτος, Οφιούσα. Το όνομα της ίσως προήλθε από το μικρό φύτο κύπρος, που αφθονεί στο νησί και χρησίμευε άλλοτε για την παρασκευή βαφικής ουσίας.
Είναι το τρίτο σε έκταση μετά τη Σικελία και τη Σαρδηνία νησί της Μεσογείου, 9.282 τ. χλμ. Η ιστορία της συνδέεται σε όλες τις εποχές με την ιστορία της Ελλάδας. Αρχίζει 5.000 χρόνια π.Χ με ευρήματα πρωτονεολιθικής και νεολιθικής εποχής αλλά και της εποχής του μετάλλου.





Οι πρώτοι κάτοικοι ήρθαν από τη Μικρά Ασία, βρήκαν στο νησί απέραντα δάση, ξυλεία και χαλκό. Αγάλματα και άλλα ευρήματα της αρχαίας εποχής μαρτυρούν ότι οι Κύπριοι είχαν τους ίδιους θεούς που είχαν και οι άλλοι Έλληνες. Ιδιαίτερα λάτρευαν την θεά Αφροδίτη, που ο μύθος αναφέρει ότι μετά τη γέννηση της ο άνεμος την έφερε στις ακτές του νησιού.
Ο Ευαγόρας υπήρξε ο μεγαλύτερος άνδρας στην ιστορία της Κύπρου, ο οποίος το 410 π.Χ απελευθέρωσε τη νήσο από τους Πέρσες. Προόδευσε τα γράμματα και τις τέχνες, οχύρωσε την πόλη, έφτιαξε λιμάνια και ανέπτυξε τις σχέσεις με την υπόλοιπη Ελλάδα. Πολλοί ΑΘηναίοι ρήτορες, ποιητές, μουσικοί, γιατροί ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο. Η πόλη Σαλαμίνα έγινε το μεγαλύτερο πολιτικό κέντρο. Μεγάλη ακμή γνώρισε η νήσος στα χρόνια των Πτολεμαίων.




Σπουδαίοι ποιητές, ιστορικοί, γιατροί και φιλόσοφοι κατάγονται από τη νήσο της Κύπρου όπως οι Κλέωνας, Ερμίας, Ηγήσανδρος, Αλέξαντρος, Διαγώρας, Απολλόδωρος.
Το 56 π.Χ την κατέλαβαν οι Ρωμαίοι, ενώ τον Χριστιανισμό κήρυξε στο νησί ο απόστολος Παύλος και ο Βαρνάβας.
Έπειτα άρχισαν τις επιδρομές οι Άραβες, οι Φράγκοι, οι Βενετοί και πολύ αργότερα οι Τούρκοι, οι οποίοι το 1878 παραχώρησαν το νησί στους Άγγλους με δικαίωμα να εισπράξουν φόρο. Το 1914 οι Άγγλοι την προσάρτησαν και το 1925 την κάνουν αποικία τους. Το 1931 ο ελληνικός πληθυσμός ξεθηκώθηκε ζητώντας την ένωση της νήσου αλλά το κίνημα πνίγηκε στο αίμα. Από το 1946 άρχισε νέα απελευθερωτιή κίνηση, πού από το 1955 πήρε πολεμική μορφή. Πολλοί φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν ή απαγχονίστηκαν μαρτυρικά.
Τον Φεβρουάριο του 1959, με τις συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου η Κύπρος αναγνωρίζεται ανεξάρτητη δημοκρατία.






Όλα αυτά μέχρι της 20 Ιουλίου του 1974 όπου 40 χιλιάδες Τούρκοι εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Τετρακόσια τέσσερα χρόνια μετά την οθωμανική εισβολή, η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εισβολή. Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων.
Η ελληνική ψυχή των γενναίων Κυπρίων έμεινε αμόλυντη και αδάμαστη μέσα από τους αιώνες, ανάμεσα σε τόσους εισβολείς.
Έτσι την τραγούδησε ο Παλαμάς στους στίχους του.


Στην Κύπρο την αέρινη, στη Μακαρία γή, στ' ωραίο πολύπαθο κορμίη αγνή δεν έσβυσε και ζει και ζει και ζει..


Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Περίφημη Πόλη, στην ιστορία του κόσμου








Μία από τις ωραιότερες πόλεις του ελληνισμού και όλου του κόσμου. 
Η πανέμορφη Κωνσταντινούπολη, βρίσκεται στην ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου, στη σημερινή Τουρκία.






Εκεί που συναντιούνται δύο Ήπειροι και ενώνονται δύο θάλασσες. 
Κτίστηκε το 330μ.Χ πολλά χρόνια πριν την εμφάνιση των Οθωμανών, από τον Μέγα Κωνσταντίνο, πάνω στο παλιό Βυζάντιο, την αρχαία πόλη των Μεγαρέων αποίκων, που πήγαν εκεί το 680 π.Χ με αρχηγό το μυθικό βασιλιά Βύζαντα, από όπου πήρε και το όνομα της. Έπειτα ήρθαν στην περιοχή Αργείοι, Βοιωτοί κα.

Υπήρξε πρωτεύουσα του Ρωμαϊκού κράτος και αργότερα της ελληνικής βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Η πλουσιότερη πόλη της εποχής, η πιο ξακουστή και δοξασμένη, το καύχημα όλων των Ελλήνων και των Ορθοδόξων Χριστιανών, ο φθόνος των βαρβάρων.







 Το 1453 μετά από απίστευτες μάχες και βιαιότητες πέφτει στα χέ
ρια βαρβάρων. 
Η Πόλις εάλω, φώναξαν τρομαγμένα οι ξαφνιασμένοι πολίτες της.

Ούτε τα τείχη της, ούτε η αυτοθυσία των υπερασπιστών της κατόρθωσαν να τη σώσουν. Πέφτει στα χέρια των Οθωμανών και γίνεται πρωτεύουσα του τουρκικού κράτους μέχρι το 1926 που η Άγκυρα αναγνωρίστηκε ως πρωτεύουσα του νέου κράτους από τον Κεμάλ Ατατούρκ.


Οι Έλληνες ξεριζώθηκαν βίαια και εφιαλτικά από την γη των προγόνων τους, σημαδεύοντας ανεπανόρθωτα και για πάντα την ψυχή και την υπόσταση τους.







 Είναι η Πόλη της Αγίας Σοφίας, των σημαντ
ικών βυζαντινών μνημείων, των ανακτόρων, η Πόλη του Οικουμενικού Ορθόδοξου Χριστιανισμού, η Πόλη του Μέγα Κωνσταντίνου, η Εφτάλοφος, η Βασιλεύουσα, η Ισταμπούλ όπως την αποκαλούν σήμερα οι Τούρκοι, που απλά αποτελεί μία παραφθορά του ελληνικού, εις την Πόλιν, είναι πάντα, η υπέροχη και περίφημη Πόλη, στην ιστορία του κόσμου.




Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Greece from above







To all foreign friends of mine,
thank you for your daily love and attention


Ακρόπολις, το καλύτερο μουσείο του κόσμου






Το καλύτερο μουσείο του κόσμου βρίσκεται εδώ, όπου ξεκίνησε ο πολιτισμός και έλαμψε το μεγαλείο της ανθρώπινης δημιουργίας.
Το Μουσείο της Ακρόπολις απέσπασε το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό που πραγματοποίησε η Ένωση Δημοσιογράφων Τουριστικών Συντακτών Μεγάλης Βρετανίας.






Το βραβείο παρέλαβε ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Γιώργος Νικητιάδης, εκπροσωπώντας την κυβέρνηση, στην Βρετανική πρωτεύουσα.

Ο υπουργός ευχαρίστησε τους διοργανωτές, εξήροντας τη σημασία των εξελίξεων αυτών για τον Ελληνικό Πολιτισμό και εκδήλωσε την αισιοδοξία του ότι με την βράβευση αυτή έπεσε και το τελευταίο τείχος, δίνοντας νέα ώθηση στην υπόθεση της επιστροφής των μαρμάρων στην Ελλάδα.



Ιδιαίτερα εγκωμιαστικά υπήρξαν τα διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα, γεγονός το οποίο δίνει νέα δυναμική στο αίτημα της επιστροφής των μαρμάρων στην Ελλάδα.



Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

Η σοφία της ματαιότητας










Ευρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, ο Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του.

Να μεταφέρουν το φέρετρό του στους ώμους και να το περάσουν από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.

Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει ( ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους ) να τους σκορπίσουν στη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.

Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, στη θέα όλων.

Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξαντρο ποιοί ήταν οι λόγοι.

 Ο Μέγας Αλέξανδρος του εξήγησε:

 Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν.

 Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν.

Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος.