Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

Κάτω θρώσκω και όπωπα








Έχουμε την πικρή βεβαιότητα πως τον τελευταίο καιρό βρισκόμαστε μέσα σε μία βαθιά, πρωτοφανέρωτη , ριζική και απόλυτη ηθική κρίση.
Ο άνθρωπος έγινε απάνθρωπος, λησμόνησε ηθικές αρχές και αξίες. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια περιφρονείται, αφού οι άνθρωποι γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης και κυριαρχεί ο οικονομικά ισχυρός. Η επιτυχία, η άνοδος αποτελούν ύψιστο στόχο και επιδιώκονται με κάθε αθέμιτο μέσο.
Η γνώση και η τεχνολογία γίνονται μέσα για εξόντωση και ο άνθρωπος νιώθει να απειλείται.



 Οι παραδόσεις καταρρέουν, απομακρυνόμαστε από το Θεό, έχουμε έλλειψη ιδανικών, πρυτανεύουν ο αντιηρωϊσμός, η ανύπαρκτη αγωγή και οι ψεύτικες μορφές ευτυχίας.
Έξαρση βίας, εγκληματικότητας και φανατισμού σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Στο πολιτικό πεδίο, δημαγωγοί καπηλεύονται όνειρα, φιλοδοξίες, καταστρατηγώντας θεμελιώδη δικαιώματα , χωρίζουν κοινωνίες σε ευνοούμενες και αδικούμενες.
Η ηθική αναλγησία, το θράσος υψώνουν την αδιαφορία για τον συνάνθρωπο στα όρια του κυνισμού και καθιστούν την εχθρότητα, τη δυσπιστία και την καταφρόνηση σε κύρια χαρακτηριστικά των ανθρώπινων σχέσεων.
Ο άνθρωπος έγινε άγριος, παραδομένος σε πάθη αποτελώντας το μεγαλύτερο αρπακτικό του πλανήτη.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου