Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

Ο Γκρεμιστής











Ακούστε. Εγώ είμαι ο γκρεμιστής, γιατί είμ' εγώ κι ο κτίστης,
ο διαλεχτός της άρνησης κι ο ακριβογιός της πίστης.
Και θέλει και το γκρέμισμα νου και καρδιά και χέρι.
Στου μίσους τα μεσάνυχτα τρέμει ενός πόθου αστέρι.

Κι αν είμαι της νυχτιάς βλαστός, του χαλασμού πατέρας,
πάντα κοιτάζω προς το φως το απόμακρο της μέρας.
εγώ ο σεισμός ο αλύπητος, εγώ κι ο ανοιχτομάτης·
του μακρεμένου αγναντευτής, κι ο κλέφτης κι ο απελάτης

...

και θέλω να τραβήξω εμπρός και πλατωσιές ν' ανοίξω, και μ' ένα Ναι να τιναχτώ, μ' ένα Όχι να βροντήξω;
Καβάλα στο νοητάκι μου, δεν τρέμω σας όποιοι είστε
γκρικάω, βγαίνει από μέσα μου μια προσταγή: Γκρεμίστε!


Ο Γκρεμιστής - Κωστής Παλαμάς.



Οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα και την ελεύθερη βούληση να γκρεμίζουν, να αμφισβητούν, να απορρίπτουν , να αρνούνται.
Η κάθε θέση επιδέχεται μία αντίθεση, έναν αντίλογο, κάτι που επιβεβαιώνει τις δυνατότητες του ανθρώπινου νου.
Δεν πρέπει να γίνεται η αμφισβήτηση για την αμφισβήτηση.
Πολεμάς κάποιο δεδομένο όταν έχεις να αντιπαρατάξεις κάποια άλλη πρόταση.
Γκρεμίζεις μόνο όταν είσαι σε θέση να χτίσεις, καταλύεις όταν έχεις σκοπό να διορθώσεις και να αναμορφώσεις μία κατάσταση νοσηρή. Διαφορετικά υπογραμμίζεται μία κατάσταση που φανερώνει έναν στείρο αρνητισμό. Μία υποκριτική, επιφανειακή,
<<αντιεθιμική>> συμπεριφορά.




1 σχόλιο:

  1. Είναι πολύ πιο εύκολο να γκρεμίσεις από ότι να χτίσεις!
    ..κι εξάλλου "τους" ενδιαφέρει να "γκρεμίζουμε χωρίς ουσία"... (βλ.πρωτόκολλο Σιών).
    Εδώ και 80 χρόνια αποφάσισαν να μας αφήνουν να μιλάμε και να λέμε ότι θέλουμε. Γιατί πολύ έξυπνα καταλάβανε ότι το πάθος μας θα πνιγόταν στα λόγια και στους εντυπωσιακούς αφορισμούς. Βγαίνουν δημόσια κάποιοι και γίνονται φωνή μας κι εμείς λέμε "πες τα!"!!! ...και τους χειροκροτούμε κι ανεβαίνει η τηλεθέαση... Και αναρωτιόμαστε "πως τον αφήνουν και τα λέει!!!"
    Και φυσικά δεν γίνεται τίποτα. Γιατί αν εμείς οι ίδιοι είχαμε την θέληση να "το αλλάζαμε το πράγμα" θα το αλλάζαμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή