Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

Στον κόσμο του παραμυθιού








Ο κόσμος του παραμυθιού είναι ολότελα φανταστικός, απουσιάζει η αληθοφάνεια, οι φυσικοί νόμοι δεν ισχύουν και όταν ο άνθρωπος είναι ανίσχυρος γίνεται κάποιο θαύμα, με την ευεργετική μεσολάβηση ενός υπερφυσικού βοηθού, ενός ζώου ή με τη χρήση ενός μαγικού μέσου, ένα μαντήλι ή ένα δακτυλίδι.
Δεν αναφέρεται σε ορισμένα πρόσωπα ή σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο. Εκτυλίσσεται μία φορά και έναν καιρό ή κάποτε σε έναν τόπο.

Οι ήρωες έχουν ονόματα καθαρά συμβολικά που προκύπτουν από κάποιες φανερές ιδιότητες ή ενδυματολογικές προτιμήσεις και καθημερινές συνήθειες.
Δε γνωρίζει μεσότητα, όλα κυμαίνονται μεταξύ δύο άκρων ή πολύ μεγάλα ή πολύ μικρά, πολύ ωραία ή πολύ άσχημα, πολύ έξυπνα ή πολύ κουτά.

Δε στοχεύει να διδάξει, ούτε να συμβουλεύσει. Παρόλα αυτά έχει ένα ηθικό δίδαγμα που πηγάζει από την ηθική συνείδηση του λαού, έτσι στο τέλος υπάρχει πάντα κάθαρση, η αμοιβή του καλού και η τιμωρία του κακού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου