Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

ΕΓΩ







Είμαι σημαντικός/ή.
Είμαι ξεχωριστός/ή.
Είμαι καλός/ή.

Ειλικρινά, πιστεύεις κάθε μία από τις παραπάνω προτάσεις;

Ποιό πράγμα σε σένα είναι πραγματικά σημαντικό;
Με λίγα λόγια.....

Α. Είμαι σημαντικός/ή επειδή............................

Ποιό πράγμα σε σένα είναι ξεχωριστό;
Με λίγα λόγια.....

Β. Είμαι ξεχωριστός/ή επειδή............................

Ποιό πράγμα έχεις που σε κάνει καλό;
Με λίγα λόγια....

Γ. Είμαι καλός/ή επειδή.................................


Προσπάθησε να σκεφτείς πράγματα σε σένα που προέρχονται από τον εσωτερικό σου εαυτό.
Για παράδειγμα, μπορεί να είσαι σπουδαίος/α επειδή έχεις ένα ωραίο αυτοκίνητο, αλλά είσαι πιο σπουδαίος/α επειδή έχεις χιούμορ στην παρέα σου.
Το χιούμορ είναι κάτι που προέρχεται από μέσα σου, το αυτοκίνητο κάτι που είναι έξω από σένα.
Μπορείς να δεις τη διαφορά;


3 σχόλια:

  1. Μας βάζεις δυσκολα. Ίσως είναι καλύτερα για το αν είμαστε σπουδαίοι ή ξεχωριστοί να το πουν αυτοί που μας γνωρίζουν.
    Φυσικά, συμφωνώ με την τελευταία παράγραφο.
    Πάντως, σε μένα δεν βρίσκω και πολλά σπουδαία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπάρχει μεγάλη συστολή, όταν μας ζητείται να αναφέρουμε μερικές από τις σημαντικότερες αρετές μας, με το φόβο, μήπως και χαρακτηριστούμε υπερόπτες είτε άτομα που τρέφουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. Έτσι, δεν αναγνωρίζουμε καμία από αυτές ή αρνούμαστε να πιστέψουμε στον εαυτό μας και τις αρετές του.
    Κι όμως, εγώ ξεχωρίζω πολλές αρετές σε σένα Πιγκουϊνάκο μου.. Εντυπωσιάζει αρχικά, η επιλογή του παρωνυμίου σου!! Μέσα από αυτό, φανερώνετε η αγάπη σου για τη φύση και τα ζώα. Η αγάπη σου, για το γράψιμο και το ενδιαφέρον σου για τα διάφορα γεγονότα που διαδραματίζονται καθημερινά στον κόσμο μας, φανερώνουν ένα άτομο που νοιάζεται και έχει άποψη. Η αγάπη σου, επίσης, για τους διαδικτυακούς φίλους είναι έκδηλη, γεγονός που φανερώνει μία τρυφερή και ευγενική προσωπικότητα. Πιγκουινάκο μου, είσαι πραγματικά σπουδαίος, ξεχωριστός και καλός..:) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ε μα τώρα με τέτοιο θέμα δεν μπορώ να μην σχολιάσω...
    ...με τρώει βρε φιλαράκι. Ασφαλώς και την πατάμε πολλές φορές και δεν περιγράφουμε τα χαρίσματα μας, ακριβώς γιατί εσφαλμένα μας περάσαν την άποψη πως είναι εγωιστικό. Μα εδώ εγώ αντιδράω απ την εφηβεία μου και για πολλά χρόνια ακόμα. Άλλο εγωισμός κι άλλο αρρωστημένη εγωπάθεια. Άλλο μιλάω για μένα και το τι είμαι στην ουσία, κι άλλο επισκιάζω τα πάντα με την παρουσία και την φλυαρία μου. Αν δεν μιλήσω εγώ για τα πιστεύω μου και τις μύχιες σκέψεις μου ποιος θα το κάνει, αυτός που ότι του δείξω είμαι;
    Μεγάλη παγίδα το συναίσθημα τελικά, ειδικά το αρνητικό για τον εαυτό μας όπου γίνεται τροχοπέδη στον αυθορμητισμό και στην ανάδειξη των εσωτερικών μας χαρισμάτων. Γιατί μόνο τα χειρωνακτικά χαρίσματα μας να προβάλουμε ως δεξιότητες κι αυτά όχι πάντα; Δεν είναι κακό να δείχνουμε ποιοι πραγματικά είμαστε και σε ποιους τομείς ξεχωρίζουμε. Αν ο άλλος έχει άγνοια για εμάς δεν θα δεχθεί, μήτε θα ζητήσει την όποια συνδρομή μας σε μια δεδομένη στιγμή.

    Τονίζω πάντα την διαφορά, άλλο εγωιστής (αυτός που ξέρει, πιστεύει και στηρίζεται στον εαυτό του και τα χαρίσματα-ικανότητες του) κι άλλο εγωπαθής και δη αρρωστημένος εγωπαθής. Η απόσταση μεταξύ τους; Χιλιάδες έτη φωτός...

    ΑπάντησηΔιαγραφή