Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

Δάκρυα για την Ελλάδα





Οι αρχαιολογικές ανασκαφές απέδειξαν, ότι πολλούς αιώνες προ της ελεύσεως του Χριστού, σε διάφορες χώρες έζησαν λαοί, οι οποίοι ανέπτυξαν αξιόλογους πολιτισμούς.
Κανένας όμως από τους πολιτισμούς αυτούς δεν έφτασε την τελειότητα και το μεγαλείο του πολιτισμού των αρχαίων Ελλήνων.
Ο Γάλλος σοφός, Ρενάν τον ονόμασε ελληνικό θαύμα.
_"Η Ελλάδα ανέβηκε στις υψηλότερες κορυφές του πολιτισμού, όχι γιατί ήταν μεγάλη, απεναντίας ήταν μία χώρα μικρή.
Όχι γιατί ήταν κάποια πλούσια χώρα, αντίθετα η Ελλάδα ήταν πάντα φτωχή.
Ανέβηκε τόσο ψηλά, γιατί μονάχα οι Έλληνες κατείχαν το ευγενέστερο πνεύμα, που μπορεί να εμψυχώνει ολόκληρη την ανθρωπότητα, το πνεύμα της ελευθερίας."


Ο πολιτισμός αυτός διαδόθηκε με τις αποικίες και τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στην Ασία, την Αφρική και κατόπιν στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Οι Ρωμαίοι, δε δημιούργησαν δικό τους πρωτότυπο πολιτισμό.
Πήραν και διέδωσαν τον ελληνικό, ο οποίος έγινε γνωστός στην ιστορία ως Ελληνορωμαϊκός.
Παροιμιώδης είναι η παραδοχή των Ρωμαίων κατακτητών, ότι κατακτήθηκαν πολιτισμικά από τους κατακτημένους Έλληνες.

Στο πέρασμα των αιώνων με τη γέννηση του Θεανθρώπου, δημιουργήθηκε ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός.
Είναι ο πολιτισμός, που ανέμιξε τον ελληνικό πολιτισμό και τη Χριστιανική διδασκαλία. Διαφυλάχτηκε και τελειοποιήθηκε μέσα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Μία Αυτοκρατορία, που έζησε περισσότερο από χίλια χρόνια.
Ο Ελληνισμός, δε γνώρισε ήρεμες και ακύμαντες ιστορικές περιόδους. Αντίθετα έδωσε μάχες για την ακεραιότητα του.
Μία ακεραιότητα όχι μόνο εδαφική αλλά και πολιτισμική. Μάχες για την παράδοση, την τέχνη, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα ήθη και τα έθιμα.
Αγωνίστηκε ενάντια διάφορων βάρβαρων λαών, όπως οι Άβαροι, οι Σλάβοι, οι Πέρσες, οι Άραβες , οι Οθωμανοί κ.α
Η υποταγή των Ελλήνων στο σκληρό και απολίτιστο Οθωμανικό φύλο, κράτησε τη "ναυαρχίδα" του πολιτισμού μακρυά από κάθε ίχνος φωτός.
Το ελληνικό έθνος όμως, είχε εκτελέσει τον προορισμό του.
"_Για έντεκα αιώνες η Κωνσταντινούπολη ήταν το κέντρο ενός ολόλαμπρου πνευματικά κόσμου.
Με την άλωση της όμως, μετατράπηκε σε έδρα θηριωδίας, αμάθειας και μεγαλόπρεπης ακαλαισθησίας.
Η τραγωδία ήταν τελική.
Ένας πολιτισμός σαρώθηκε αμετάκλητα.
Άφησε μία ένδοξη πνευματική κληρονομιά, που έβγαλε χώρες ολόκληρες από τη βαρβαρότητα και είχε δώσει σε άλλες την εκλέπτυνση των ηθών"
Η Δυτική Ευρώπη με προγονικές αναμνήσεις ζηλοτυπίας προς τον Βυζαντινό πολιτισμό, με τους πνευματικούς τους συμβούλους να καταγγέλλουν τους Ορθόδοξους ως αμαρτωλούς σχηματικούς και με μία κατατρύχουσα αίσθηση ενοχής αγνοεί το Βυζάντιο".
Δε μπορούσε όμως να διαγράψει το χρέος που όφειλε στους Έλληνες.
Θεώρησε ότι ήταν υποχρεωμένη μόνο στην κλασική περίοδο.
Φιλέλληνες ομιλούν για τον Θεμιστοκλή, τον Περικλή, τον Μεγάλο Αλέξανδρο, αλλά ποτέ για τον Κωνσταντίνο τον ΙΑ'."
(Steven Runciman)

Χάρη στη ζωτικότητα, την αγωνιστικότητα, το θάρρος, την πίστη σε όμοιες αξίες, την ανάμνηση ενός ολοφώτεινου παρελθόντος, αλλά και την "τρέλα" όπως χαρακτηρίστηκε από πολλούς να αντιμετωπίσουν μία χούφτα Έλληνες, αβοήθητοι από όλους, το πολυπληθές και ισχυρότερο Οθωμανικό "θεριό", κατόρθωσε ο βασανισμένος ελληνικός λαός, να δημιουργήσει την επανάσταση του 1821 και να αποκτήσει την ελευθερία του, μετά από τόσους αιώνες!
Η πίστη στο ιερότερο ιδανικό του ανθρώπου, την ελευθερία, ώθησε και πάλι τη μικρή και φτωχή Ελλάδα, εναντίον ενός άλλου πανίσχυρου κατακτητή να δημιουργήσει το Έπος του 1940.
Οι νεότερες γενιές, διδαχτήκαμε ότι η "ελευθερία είναι πάθος ιερό και πως για άλλη μία φορά η Ελλάδα έδωσε μάχη για το χώμα, που μας έχει θρέψει".(Άγγελος Τερζάκης)

Η ίδια πίστη, πάντα κυριαρχεί και κατευθύνει τα βήματα της ανθρώπινης υπόστασης του Ελληνισμού. Στη σύγχρονη εποχή, καλείται να αντιμετωπίσει μία ακόμη δύσκολη περίοδο.
Αυτή τη φορά η χώρα, βρίσκεται υπό μία οικονομική κατοχή, πλήττεται από πανίσχυρα οικονομικά κέντρα, που δημιούργησαν σχέσεις εξάρτησης και αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο της πτώχευσης.
Η εικόνα της Ελλάδας, αμαυρώνεται, γίνεται αντικείμενο χλευασμού και ειρωνικών σχολίων. Ο Έλληνας ταπεινώνεται και καλείται να υπερασπιστεί, υπόλογος τις θέσεις του, για το χρονικό της οικονομικής παρακμής.
Η άλλοτε κοιτίδα του πολιτισμού, μετατράπηκε σε έναν ρακένδυτο επαίτη, πιόνι στα χέρια ξένων συμφερόντων.
Όλοι, συνυπεύθυνοι στο έγκλημα που διαπράχθηκε όχι μόνο εναντίον της χώρας, αλλά και της μνήμης των ένδοξων προγόνων. Λανθασμένες πολιτικές επιλογές, η απληστία και η ανευθυνότητα πολιτικών και μη, προσώπων οδήγησαν την σπουδαία Ελλάδα, στον οικονομικό αλλά κυρίως στον πνευματικό μαρασμό.
Ο Έλληνας για άλλη μία φορά, χάνει την ελευθερία του.

Η ιστορία του πανάρχαιου αυτού λαού, διδάσκει ότι οι Έλληνες μεγαλουργούν σε περιόδους δύσκολες, καθώς η πείνα υπήρξε πάντα το όπλο τους ( Γ. Τσαρούχης)
Η πορεία του ελληνικού γίγνεσθαι, είναι διάσπαρτη από ολοκαυτώματα. Στη συνείδηση των Ελλήνων έχει ριζώσει η πεποίθηση πως ο αγώνας για την ελευθερία δεν έχει ηττημένους, παρά μόνο νικητές.
Εκεί που η λογική των αριθμών ήθελε υποταγμένους τους Έλληνες, η αγωνιστικότητα τους ανέτρεπε τα προγνωστικά.
Η δύναμη της χώρας αυτής, δε βρίσκεται στην οικονομική ευρωστία, βρίσκεται στις ανθρώπινες, πνευματικές και υψηλόφρονες αξίες.
Αξίες που δε νικήθηκαν ποτέ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου