Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Κυρία Μούσχουρη, οφείλετε ένα τεράστιο συγγνώμη στην Ελλάδα




Η ανθελληνική στάση της διεθνούς φήμης αοιδού, Νανάς Μούσχουρη, σε πρόσφατη συνέντευξη της σε γερμανική εφημερίδα, απογοήτευσε, σάστισε και κυρίως πλήγωσε βαθύτατα.
Ομολογώ πως ήμουν, μεγάλη θαυμάστρια της και πίστευα βλέποντας την, να μεταφέρει με τη φωνή της την ελληνική μουσική στον υπόλοιπο κόσμο, ότι έτρεφε αγάπη και στοργή για την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Τη θυμάμαι να περιφέρεται ανάμεσα στις αρχαιότητες της πατρίδας μας, στα πανέμορφα νησιά μας, δείχνοντας στα τηλεοπτικά δίκτυα άλλων χωρών, πόσο βαρύ φορτίο, κουβαλά στη μουσική της.
Έδειχνε ότι η Ελλάδα αποτελεί για εκείνη πηγή έμπνευσης και δημιουργίας, τη ρίζα από όπου αντλεί την καλλιτεχνική της τροφή.


Τώρα όμως, λίγο πολύ με τα λεγόμενα της, στιγματίζει έναν ολόκληρο λαό και διαιωνίζει την απίστευτη προκατάληψη που έχει κυριάρχησε τον τελευταίο καιρό για τους οκνηρούς, νωθρούς και κακούς Έλληνες.
Ένας λαός τρυφηλός και αδίστακτος, που ζει παρασιτικά, εις βάρος των Συνευρωπαίων Γερμανών, με δανεικά και αγύριστα.

Θα θυμίσω στην κ. Μούσχουρη και θα τολμήσω να της απαντήσω, παρά τα πολλά χρόνια, που μας χωρίζουν, ότι τα δανεικά ΔΕΝ είναι καθόλου αγύριστα.
Οι τόκοι που μας επιβάλλονται και οι όροι δανεισμού είναι δυσβάστακτοι, ενώ πολλοί διακεκριμένοι οικονομολόγοι και νομικοί σύμβουλοι διατείνονται ότι η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να αποπληρώσει πολλές από τις οφειλές της, αναγνωρίζοντας τες ως μη νόμιμες.

Όλοι μας, έχουμε δυσαρέσκειες και έχουμε υποστεί πολλές ταλαιπωρίες από την κρατική μηχανή μας.
Ποιός υποφέρει άραγε από την ανάλγητη και προχειροσχεδιασμένη ελληνική πολιτική μηχανή;
Ο Γερμανός; Ο Βέλγος; Ο Σουηδός, ο Γάλλος, ή μήπως πάνω από όλους και όλα υποφέρει ο Έλληνας;

Ο Έλληνας που έπαψε πια να χαμογελά, βλέποντας τη ζωή του και τη ζωή των παιδιών του, να φυλακίζεται σε δόσεις, τόκους και δανειστές.


Η Ελλάδα του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Ρήγα, του Σολωμού, του Κανάρη, του Σεφέρη, του Ελύτη, του Ρίτσου και τόσων άλλων, δε μπορεί να πτωχεύσει.


Η πνευματική της κληρονομιά είναι ένα στοιχείο που κανένας λαός δεν δύναται να της το αποσπάσει.
Διερωτώμαι τί απάντηση θα έδινε στον ανθελληνικό οίστρο της αοιδού, αν γινόταν να της δώσει, η μεγάλη αγαπημένη της ελληνικής αξιοπρέπειας και παλικαριάς, της τέχνης και του πολιτισμού μας, η αθάνατη και πάντα επίκαιρη Μελίνα.
Μειδιώ, έχοντας μαντέψει τον πύρινο λόγο της, την ευστροφία και την ευθύτητα της.


κ. Μούσχουρη, σε κάθε λαό, αξίζει σεβασμός και ανθρωπιά. Πόσο μάλλον στην πρώην πατρίδα σας, χάρη στη μουσική παράδοση της οποίας, κερδίσατε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα.
Σε αυτή την πρώην πατρίδα και στα παιδιά της που μόλις γεννήθηκαν ή θα γεννηθούν οφείλετε ένα τεράστιο συγγνώμη.



Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Τα Ξωτικά του Αη Βασίλη κατέκλυσαν τα Τρίκαλα..!!











Στιγμές χαράς, ψυχαγωγίας, αισιοδοξίας, θαλπωρής και ζωντάνιας, προσφέρουν τα Ξωτικά, στον Μύλο Ματσόπουλου, στη Θεσσαλικής πόλη. 
Δεκάδες μαθητές από τοπικά σχολεία αλλά και άλλων όμορων και μη, νομών κατακλύζουν καθημερινά τον Μύλο.
Μία πραγματικά πολύ σπουδαία προσπάθεια, που έδωσε πνοή και άλλον αέρα στις Χριστουγεννιάτικες κρύες Τρικαλινές μέρες και νύχτες.


Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα των Ξωτικών και δείτε, απευθείας ότι λαμβάνει χώρα στον Μύλο.
Συναυλίες γνωστών τραγουδιστών, τον χορό των Ξωτικών, τους γελωτοποιούς που διασκεδάσουν μικρούς και μεγάλους, τη ζεστή αγκαλιά του Άγιου Βασίλη και κυρίως τη ζεστή αγκαλιά των Τρικαλινών, που με τη μορφή του εθελοντισμού βρίσκονται εκεί, πολλές ώρες της ημέρας προσφέροντας τις υπηρεσίες τους.


http://www.milosxotikon.gr/archives/1450

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με αναπηρία. Οι νικητές της ζωής.








Ο όρος υγεία είναι συνυφασμένος με την άρτια σωματική, πνευματική και ψυχική κατάσταση, με τη συνύπαρξη και συσχέτιση των οποίων εξασφαλίζεται η φυσιολογική λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού μέσα στο περιβάλλον το οποίο ζει.
Αποτελεί προϋπόθεση του «ευ ζην» και αναφαίρετο δικαίωμα, κάθε παρέκκλιση από την υγεία αποτελεί μία αναπηρία.
Όταν θέλουμε όμως να ορίσουμε τί είναι η αναπηρία, διαπιστώνουμε από την καθημερινή πραγματικότητα ότι δεν είναι εύκολο, επειδή κάτω από την έννοια αναπηρία ο καθένας καταλαβαίνει κάτι εντελώς το διαφορετικό.
Ο παιδαγωγός έχει έναν ορισμό για την αναπηρία διαφορετικό από αυτόν που υϊοθετεί ένας γιατρός και ο γιατρός διαφορετικό από αυτόν του ψυχολόγου ή του κοινωνιολόγου.




Σε όλες τις εποχές και σε όλους τους πολιτισμούς οι άρρωστοι ή οι ανάπηροι αντιμετωπίζονται ως άτομα που ξεφεύγουν από την ανθρώπινη φύση, ως άτομα που ευθύνονται για την κατάσταση τους, είτε τους αποδίδονται μαγικές ή δαιμονικές δυνάμεις που προκαλούν το φόβο.
Στα κείμενα και τις δοξασίες των Εβραίων, το ανάπηρο άτομο αντιμετωπίζεται ως άτομο που φέρνει ευθύνη για την κατάσταση του. Αρρώστια και φυσική ανωμαλία είναι ποινές Του Θεού για αμαρτίες του παρελθόντος.
Στα αρχαία ελληνικά κείμενα, αρρώστια και φυσική αναπηρία σημαίνουν κοινωνική αχρηστία. Φέρνουμε στο νου μας, την ιστορία της Αντιγόνης, η οποία προειδοποιείται ότι θα εξοριστεί μαζί με τον τυφλό Οιδίποδα, γιατί η επαφή και η συντροφιά με έναν τυφλό, φέρνουν ντροπή.
Στον Χριστιανισμό, αρρώστια και πάθηση είναι θεάρεστα και οδηγούν στον εξαγνισμό. Ο Χριστός κάνει μία ριζική για την εποχή του διαφοροποίηση, απενοχοποιώντας πλήρως τις ανθρώπινες μειονεξίες.
Κατά τη Μεσαιωνική εποχή, οι ανάπηροι χρησιμοποιούνταν σε γιορτές και πανηγύρια ως αξιοπερίεργα πλάσματα.








Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να δούμε την αναπηρία ως ένα ενιαίο και κοινό αντικείμενο, ακόμη κι όταν τη βλέπουμε μόνο επιφανειακά.
Συνιστά μία κοινωνική πραγματικότητα, όπου διαφορετικά άτομα, με εντελώς διαφορετικά βιώματα αλληλεπίδρασης και με εντελώς διαφορετικές κατευθυντήριες θέσεις στην εξέλιξη τους, κατατάχθηκαν στην κατηγορία των αναπήρων.
Άλλοτε ορίζεται ως μειονέκτημα, άλλοτε ως ανικανότητα, άλλοτε ως ελάττωμα. Με όλους αυτούς τους όρους, γίνεται φανερή η πολυπλοκότητα, η αοριστία, η γενικότητα και οι δυσκολίες, που υπάρχουν στη διατύπωση ενός θεμελιώδους κανόνα, γύρω από την αναπηρία.
Όλοι οι παραπάνω ορισμοί, δε συνεισφέρουν στην αποσαφήνιση του όρου, αντίθετα δημιουργούν ή ενισχύουν το έδαφος για την ανάδυση κοινωνικών αναπαραστάσεων και ωραιοποιημένων παραγώγων.







Η 3η Δεκεμβρίου έχει καθοριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.
Η κοινωνική πρόνοια και οι θεσμοί, στη σύγχρονη μορφή τους βοηθούν τα άτομα με αναπηρία να εκπαιδευτούν για να αποκτήσουν τις μέγιστες δυνατές ικανότητες και επιδεξιότητες για αυτοεξυπηρέτηση και ετεροεξυπηρέτηση, να αναπτύξουν κοινωνικά συναισθήματα, αποβάλλοντας τη συστολή για κοινωνικές συναναστροφές, να εξελίξουν όλες τις πνευματικές τους ικανότητες στο μέγιστο βαθμό ώστε να ενταχθούν ομαλά στο κοινωνικό σύνολο ως αναπόσπαστα μέλη.



Ας προωθήσουμε τη νοοτροπία της μη διάκρισης, για την ευαισθητοποίηση και την κατανόηση της ανθρώπινης ποικιλομορφίας, καθώς για την καταπολέμηση των ανισοτήτων, τη διασφάλιση της ισότητας ευκαιριών και την επίτευξη της κοινωνικής και οικονομικής συνοχής, είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι.


Η μοίρα της Καικιλίας









Οι Ρωμαίοι πίστευαν ότι οι τυχαίες κουβέντες μπορούσαν να αποδειχτούν σημαδιακές. Έτσι και η ηρωίδα της ιστορίας που ακολουθεί.



Η Καικιλία θέλησε να προκαλέσει την εμφάνιση ενός οιωνού, για να πληροφορηθεί κάτι σχετικό με τον μελλοντικό άντρα της κόρης της αδερφής της, που βρισκόταν σε ηλικία γάμου.


Στη διάρκεια μιας ολονυχτίας μέσα στον ναό η κοπέλα κουράστηκε από την ορθοστασία και ζήτησε από τη θεία της να της παραχωρήσει τη θέση της για να καθίσει.
Η Καικιλία της παραχώρησε ευχαρίστως τη θέση της.


Αργότερα όμως, η Καικιλία πέθανε και το κορίτσι πήρε τη θέση της και στη ζωή, αφού έγινε σύζυγος του Μετέλλου!