Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Αριστοτέλης, πατέρας της ψυχολογίας








Παρατηρούμε ότι ο μεγάλος φιλόσοφος Αριστοτέλης, συνδέει στενά την ηθική με την ψυχολογία του περιβάλλοντος. 
Την άποψη ότι κάθε πράξη τη συνοδεύει ένα ευχάριστο ή ένα δυσάρεστο συναίσθημα.
Έτσι κοντά στους όρους της ηθικής, χρησιμοποιεί και όρους της ψυχολογίας όπως ηδονή, λύπη, αχθόμενος, χαίρων κ.α.

Η σύνδεση αυτή δεν είναι τυχαία, αφού ο Αριστοτέλης είναι ο πρώτος που ασχολήθηκε συστηματικά με την έρευνα ψυχολογικών θεμάτων και από πολλούς θεωρείται πατέρας της ψυχολογίας.

Έχει γράψει μάλιστα πολλά σχετικά συγγράμματα με οξύτατες παρατηρήσεις.
Ο αριστοτελικός συσχετισμός της αρετής με τα συναισθήματα είναι αντίθετος με τη νοησιαρχική αντίληψη του Σωκράτη για την αρετή, σύμφωνα με την οποία αρετή είναι γνώση, ενώ η άποψη ότι τα συναισθήματα επηρεάζουν τη ζωή των ανθρώπων την είχε διατυπώσει και ο Πλάτωνας.

Ο Αριστοτέλης  μεταξύ πολλών, αναφέρει:

 Η ηθική αρετή συνδέεται με ευχάριστα και δυσάρεστα συναισθήματα.

Κάνουμε τιποτένιες πράξεις για να νοιώσουμε ευχάριστα, ενώ μένουμε μακρυά από τις ωραίες πράξεις, για να μη νοιώσουμε δυσάρεστα.

Πρέπει να συνηθίζουμε τα παιδιά από μικρή ηλικία να κάνουν αυτά που πρέπει αλλά και να αισθάνονται ευχάριστα όταν τα κάνουν.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου