Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

Δάκρυα πραγμάτων





'Αμοιρη! Το σπιτάκι μας εστοίχειωσεν
από την ομορφιά σου τη θλιμμένη
στους τοίχους, στον καθρέφτη, στα εικονίσματα,
από την ομορφιά σου κάτι μένει.

Κάτι σα μόσκου μυρωδιά κι απλώνεται
και το φτωχό σπιτάκι πλημμυρίζει,
κάτι σα φάντασμα θολό κι ανέγγιχτο,
κι όπου περνά σιγά το κάθε αγγίζει.

'Εξω βαρύ μονότονο ψιχάλισμα
δέρνει τη στέγη μας και τότε αντάμα
τα πράγματα, που αγιάσανε τα χέρια σου,
αρχίζουν ένα κλάμα...κι ένα κλάμα...

Κι απ' τη γωνιά, ο καλός της Λήθης σύντροφος,
τ'αγαπημένο μας παλιό ρολόι
τραγουδιστής του χρόνου, κι αυτός κλαίοντας,
ρυθμίζει αργά φριχτά το μοιρολόι.


                                           
                                      




Το πραγματικό όνομα του ήταν Σύψωμος Δημήτριος, γεννήθηκε στη Χίο, το 1879, καταγόμενος όμως από το νησί της Σύρου. 
Εγκαταστάθηκε αργότερα στον Πειραιά, ενώ μαθητής ακόμη στα 1897 δημοσίευσε το ποίημα του "θλίψη μαρμάρου" στην εφημερίδα 'Αστυ.
Υποστηριχτής της δημοτικής, υπήρξε μέλος των σωματείων, Εθνική Γλώσσα και Εκπαιδευτικός Όμιλος.
Έγραψε ελάχιστα αλλά θεωρείται ένας από τους πιο εξαιρετικούς Νεοέλληνες ποιητές. 
Τα έργα του είναι άρτια πάντα σε μορφή, έχουν γνήσια λυρική πνοή, μουσικότητα και θερμό αισθηματισμό.
Το Lacrimae rerum δηλαδή  δάκρυα πραγμάτων θεωρείται από τα πιο επιβλητικά του ποιήματα.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου