Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013

Κι αν επιμένω..







Κι αν επιμένω εσύ δε δίνεις σημασία, 
με έχεις γράψει στα κατάστιχα του νου.
 Είμαι για σένα μοναχά μια παρουσία,
που ξεπερνάει και τα όρια του  τρελού.


Κι έτσι μου κόβεις τον αέρα που χα πάρει 
χωρίς δικαίωμα να δώσεις πουθενά.
 Και άντε πάλι ξαναμπαίνω στο καβούκι,
στο παρελθόν μου μπας και βρω παρηγοριά.

 Κι αν επιμένω συνεχίζεις τη ζωή σου,
χορεύεις πάντα σε ένα ξέφρενο ρυθμό.
 Κι όποιον τραβάει η όρεξή σου,
μπορείς να βρεις, να κατακτήσεις στο λεπτό.






 Βλέπεις οι κόσμοι μας δεν παντρευτήκαν,
είναι τελείως διαφορετικοί.
 Εσύ για δράση διψασμένη όλη μέρα
κι εγώ στα ίδια να μη βλέπω προκοπή.

Kι αν επιμένω μάλλον τίποτα δε βγαίνει, 
ίσως μ αρέσει η αυτοκαταστροφή.
 Μάλλον στον δρόμο έχω χάσει την αγάπη,
νερό δεν πίνω αν και φτάνω στην πηγή.



Στίχοι: Κωνσταντίνος Πάνος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου