Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2013

Τοποθετώντας το κόμμα σωστά







Το κόμμα θεωρείται το σημαντικότερο σημείο στίξης, χρησιμοποιείται προκειμένου να χωρίσουμε λογικά τα νοήματα στην πρόταση, ώστε να συντελείται η κατανόηση του κειμένου αλλά επίσης χάρη σε αυτό, διευκολύνεται η ροή του λόγου και η λειτουργία της αναπνοής.


Πρέπει να θυμόμαστε ότι το κόμμα δε μπαίνει ποτέ:


α. σε λέξεις που συνδέονται με τους συμπλεκτικούς ή διαχωριστικούς συνδέσμους και, μήτε, ούτε, είτε, ή   και το συγκριτικό σύνδεσμο παρά.

β. 1) στις ειδικές προτάσεις που εισάγονται με το ότι, πως.

   2) στις βουλητικές που εισάγονται με το να.

   3) στις ενδοιαστικές που εισάγονται με το μήπως, μήπως να.

   4) στις πλάγιες ερωτηματικές προτάσεις καθώς αποτελούν υποκείμενο ή αντικείμενο του ρήματος της κύριας πρότασης.

γ. στις σύντομες μετοχικές φράσεις, εφόσον συνδέονται στενά με το ρήμα.
         π.χ Φεύγοντας κλείδωσε την πόρτα.

δ. ανάμεσα σε υποκείμενο, ρήμα, αντικείμενο, κατηγορούμενο δηλ. σε κύριους όρους μίας πρότασης.


ε. στους προσδιορισμούς και τα μέρη του λόγου που συνδέονται μεταξύ τους.

στ. στις αναφορικές προτάσεις, που χρησιμοποιούνται ως αντικείμενο, υποκείμενο, κατηγορούμενο και δείχνουν τόπο, χρόνο, τρόπο και ποιόν.


         π.χ Βάλτε κόμμα όπου είναι απαραίτητο. 






Αντίθετα το κόμμα κρίνεται αναγκαίο:


α. σε όμοιους όρους της πρότασης που δε συνδέονται με συμπλεκτικούς ή διαζευκτικούς συνδέσμους.

β. στις παραθέσεις και επεξηγήσεις.

γ. στις κλητικές προσφωνήσεις, στις επιρρηματικές εκφράσεις, τα επιρρήματα και τα μόρια όταν συνδέονται με τα προηγούμενα μιας πρότασης.

δ. στις μεγάλες ή επεξηγηματικές μετοχικές φράσεις.

ε. στις ασύνδετες κύριες ή δευτερεύουσες προτάσεις.

στ. σε ρήματα με το ίδιο υποκείμενο.

ζ. στην αντιθετική σύνδεση.
     
         π.χ το χιόνι έπεφτε ασταμάτητα, αλλά τα ερπυστριοφόρα οχήματα του Δήμου κατάφεραν να ανοίξουν τον δρόμο.

η. στις παρενθετικές προτάσεις


θ. στις εξής δευτερεύουσες:

      1. αιτιολογικές προτάσεις που εισάγονται με το επειδή, διότι, γιατί, αφού κ.ο.κ

      2. υποθετικές που εισάγονται με το αν, εάν κ.ο.κ

      3. εναντιωματικές, ενδοτικές ή παραχωρητικές προτάσεις που εισάγονται με το ακόμα κι αν, αν και, ούτε κι αν, μολονότι, ενώ  κ.ο.κ

      4. συμπερασματικές που εισάγονται με το ώστε, ώστε να, με αποτέλεσμα  κ.ο.κ

      5. πλάγιες, ειδικές, ενδοιαστικές ή βουλητικές όταν αποτελούν επεξήγηση.

     6. αναφορικές, προσθετικές προτάσεις που όταν παραλείπονται δεν επηρεάζουν την     ορθότητα του νοήματος της πρότασης στην οποία αναφέρονται.

            π.χ Η ανεργία, που συνεχώς αυξάνεται, αποτελεί μεγάλο πλήγμα στις χώρες της    νοτίου Ευρώπης. 



ι. πριν από το και:

    1. ώστε το νόημα να αποδίδεται με λογική ακρίβεια αποτρέποντας τον κίνδυνο της παρανόησης.

    2. όταν αλλάζει το υποκείμενο.

    3. όταν μεσολαβεί παράθεση ή επεξήγηση.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου