Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Φυλαχτό και προσευχή








Το κομποσχοίνι αποτελεί ευλογία, φυλαχτό και έναν τρόπο αφοσίωσης και προσευχής. Οι πιστοί το φορούν ή το διατηρούν με ευλάβεια επάνω τους απευθυνόμενοι προς Τον Ιησού ενώ προστρέχουν στην ευχή << Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλόν, Υπεραγία Θεοτόκε Σώσον ημάς, Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ υμών >>.

Ο Όσιος Παχώμιος τον 3ο αιώνα ιδρύοντας  Ιερά Μονή  στην Θηβαϊδα της Αιγύπτου, επιζητούσε τρόπους αυτοσυγκέντρωσης στην προσευχή και την αρίθμηση των ευχών όταν εμφανίστηκε στον ύπνο του Άγγελος Κυρίου κρατώντας στο χέρι ένα κομποσκοίνι, το οποίο γυρίζοντας τους κόμπους έλεγε την προσευχή <<Κύριε, Ιησού Χριστέ ελέησον με>>. Κατόπιν υπέδειξε στον  Όσιο πως να πλέκει τους κόμπους του. 

Ξυπνώντας ο Παχώμιος βρήκε στα χέρια του μισοτελειωμένο το σταυροειδώς πλεγμένο κομποσχοίνι του Αγγέλου.








Είναι πλεγμένο από μαλλί καθώς αναφέρεται στο ποίμνιο Tου Κυρίου, έχει χρώμα μαύρο συμβολίζοντας το πένθος της αμαρτίας και φέρει επάνω του τον σταυρό.
Οι τριάντα τρεις κόμποι του συμβολίζουν την ηλικία Του Ιησού  καταλήγοντας σε μία φούντα που ο σκοπός της είναι το σκούπισμα των δακρύων.




Δυστυχισμένε μου λαέ







Δυστυχισμένε μου λαέ καλέ και αγαπημένε,
πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε.


Διονύσιος Σολωμός


Κατοχή







Τον Απρίλιο του 1941 η μικρή σε έκταση μα σπουδαία σε πολιτισμό Ελλάδα καταλαμβάνεται από τις ορδές και τη συντριπτική υπεροχή των γερμανικών, ιταλικών και βουλγαρικών δυνάμεων.

Το υπόδουλο έθνος, που μέχρι χτες ασχολούνταν με ειρηνικά  έργα δηλώνοντας διαρρήδην την αμετάκλητη απόφαση του να αναμειχθεί σε οποιαδήποτε εχθροπραξία του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου λεηλατείται, πυρπολείται, καταστρέφεται και ερημώνεται από τα ναζιστικά στρατεύματα.

Η αρπαγή της ελληνικής περιουσίας καταγράφεται, αποτελώντας σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο της βαρβαρότητας που υπέστη.

Σύμφωνα με επίσημη καταλογογράφηση, ληστεύονται ή καταστρέφονται περισσότεροι από 8,5 χιλ. αρχαιολογικοί θησαυροί, σπουδαία έργα κλασικής και βυζαντινής τέχνης, ανεκτίμητης ιστορικής και πολιτισμικής αξίας.

Μνημεία, που αποτελούν θαύματα αρχιτεκτονικής αρτιότητας ευτελίζονται, μετατρέποντας τα σε ουρητήρια ή χώρους ανάρμοστης και ανάγωγης συμπεριφοράς.

Τεράστιες ποσότητες διάφορων μετάλλων και αγροτικών προϊόντων ληστεύονται από την ελληνική γη, μεγάλες δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις απάγονται, δεκάδες νοσοκομεία, σχολεία, λιμάνια και σιδηρόδρομοι επιτάσσονται, αμέτρητοι οίκοι και καταστήματα καταληστεύονται ενώ εκβιάζεται η σύναψη αναγκαστικού δανείου.





Η γερμανική κατοχή της Ελλάδας αφήνει πίσω, χιλιάδες νεκρούς, πλήθος ορφανά παιδιά μία οικονομία κατασπαραγμένη με πρωτοφανή αγριότητα αλλά και μία ευχή, συνάμα κι ελπίδα να μη ζήσει η ανθρωπότητα ξανά τη φρίκη του πολέμου.

Η χώρα υπέστη τη μεγαλύτερη καταστροφή από τα ναζιστικά συγκροτήματα και η διατύπωση αυτή αποτελεί κοινή παραδοχή γερμανικών και εγχώριων αντιλήψεων. 

Πολλές φορές έχει γίνει λόγος για αξίωση γερμανικών αποζημιώσεων και σχετική συζήτηση διεξάγεται στο κοινοβούλιο χωρίς ουσιαστική απάντηση.  



Τον Σεπτέμβριο του 1944 η Ελλάδα απελευθερώνεται καθώς η ναζιστική ορδή καταρρέει δεχόμενη τη συντριβή από τα Συμμαχικά στρατεύματα, εβδομήντα χρόνια μετά η χώρα συγκλονίζεται από οικονομική δυστοκία, μνημόνια και στρατηγικές επαιτείας και υποτέλειας σε πακέτα διάσωσης.

Η πολιτική στάση όλων των Ελλήνων κυβερνώντων  υπήρξε πολύ μικρή για να υψώσει το ανάστημα της σε αξιώσεις.

Οι φωνές τους χάθηκαν κάτω από πιέσεις ή προσωπικά συμφέροντα και ο λαός παραμένει πίσω, πάντα <<ευκολόπιστος και πάντα προδομένος>>.  


Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Μόνο το συμφέρον παίζει ρόλο








Μόνο το συμφέρον παίζει ρόλο.
Κι οι καταστάσεις έχουν δόλο
Καλός είσαι για συμφέρον.
Αν ζω αν πέθανα δεν έχεις ενδιαφέρον
Κι είναι η ζωή ένα πατίνι πειραγμένο.
Κι εγώ απάνω του ανεβαίνω
Και σε μονόδρομο πηγαίνω νύχτα μέρα.
Τα πλοία μου πέσανε σε ξέρα.


 Στα δύσκολα οι φίλοι δεν φανήκαν.
 Από την πίσω πόρτα βγήκαν
 Και δεν μου κάνει η καρδιά να τους μιλήσω.
 Ανάγκη πια δεν έχουνε , μόνους αν τους αφήσω.




Δεν την αντέχω την αχαριστία.
Να με εκμεταλλευτείς και συ, άρπαξε μια ευκαιρία.
Όρια δεν έβαζα ποτέ μου.
Και δεν βαριέσαι έλεγα μ***** εαυτέ μου
Μην το τραβάτε το σχοινί , για δεν θα μας αντέξει.
Ποιο αποφάσισε η ζωή παιχνίδι να μας παίξει;
Το πιο ιερό πράμα είναι η φιλία.
Για αυτό μην το αγγίζετε, μεγάλη αμαρτία.


Κωνσταντίνος Πάνος




Ομιλία π. Νικηφόρου Κοντογιάννη







Ομιλία του εξαίρετου πατέρα Νικηφόρου Κοντογιάννη  – Ι.Ν Αγ. Γεωργίου Λαρίσης.



Η ειλικρίνεια υπήρξε πάντα πολύτιμο αγαθό







Η ζωή είναι αληθινή και παίρνει νόημα μόνο αν συνοδεύεται από τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε αρετής, που κατά τη γνώμη μου είναι η ειλικρίνεια.
Τα Χριστιανικά και όχι μόνο ιδεώδη διδάσκουν ότι πρέπει να αντιμετωπίζουμε τον πλησίον μας με πνεύμα αγάπης, καλοσύνης, κατανόησης, συγχώρεσης και καθαρότητας.

Δυστυχώς δε συμβιώνουμε σε κοινωνία αγγέλων και πολλοί εκμεταλλεύονται την αγάπη, την εμπιστοσύνη και την καλοπιστία που τους δίδεται.
Όσο κι αν η υποκρισία και το ψέμα πληγώνουν άλλο τόσο η ανθρώπινη καρδιά λυτρώνεται επιζητώντας την ευθύτητα και την τιμιότητα.





Πόσο λίγο αποτιμούν τον πόνο που προκαλούν με την υποκριτική συμπεριφορά τους;


Η ειλικρίνεια είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ανδρείας, που δεν αποποιείται την ευθύνη οποιασδήποτε πράξης και επιλογής.
Είναι ανώτερος στόχος και επιδίωξη που πραγματώνεται βελτιώνοντας και εξευγενίζοντας την ανθρώπινη ψυχή.
Προτέρημα και στάση ζωής κάθε ισχυρής και συγκροτημένης προσωπικότητας, ιδανικό που ενδυναμώνει όλες τις ψυχικές αρετές, συναισθηματική πληρότητα που υποδηλώνει ανωτερότητα και σεβασμό στην αξία κάθε ατόμου.






Η ειλικρίνεια είναι πολύτιμο αγαθό.


Όσο κι αν πληγώνει μία υποκριτική συμπεριφορά όσο κι αν βάλλεται η αθωότητα και η εμπιστοσύνη μας στους ανθρώπους, θα συνεχίσουμε να επιζητούμε το καλό και την αλήθεια σε αυτούς.
Θα εξακολουθήσουμε να πορευόμαστε <<καλή τη πίστει>> ή  όπως χαρακτηριστικά λέγεται με τον σταυρό στο χέρι, γιατί μπορεί με τον τρόπο αυτό να μην πας μπροστά, στοχεύεις όμως κάπου αλλού.
Ανεβαίνεις ψηλά, εκεί που οι ανύπαρκτοι, δειλοί, φθηνοί άνθρωποι δε μπορούν να σε φθάσουν, σκοτώνοντας την ψυχή σου με τη δολιότητα τους.